چیزمیز ذهن زیبا

چیزمیز ذهن زیبا

سرخپوست‌های جنوب اسکاتلند، یه باورِ جالبی دارن که از نیاکان ژاپنی‌شون -که تو بین‌النّهرین زندگی می‌کردن- براشون به یادگار مونده! اون‌ها معتقدن که اگه می‌خوای چیزی رو به دست بیاری، باید از دستِش بدی!… نه!… چه جوری بگم؟!… یعنی باید رهاش کنی!… قبول دارم؛ یه‌کم پیچیده‌ست! سرخپوست‌اَن دیگه… کلاً درک آداب و رسوم‌شون برای ما یه‌کم سخته!    ببینین، به زبون ساده، اون‌ها معتقدن که اگه می‌خوای مثلاً کلّی “بوفالو” گیرِت بیاد، باید اوّل یکی – دوتا از بوفالوهات رو فدا کنی… بعدش دیگه “روح طبیعت” کُمکِت می‌کنه و اِنقدر بوفالو گیرِت می‌آد که “بوفالو-دونِ”ت پاره بشه! یا مثلاً اگه یه مقدار از پولِت رو بدی به یه نیازمند، “روح طبیعت” کُمکِت می‌کنه و راز گنجینه‌ی “گوی طلایی” رو برات فاش می‌کنه! البته سرخپوست‌ها رو که می‌شناسین؛ خیلی اهلِ مال‌اَندوزی و طلا و جواهر جمع کردن و این داستان‌ها نیستن؛ این باور، براشون صرفاً یه‌جور باورِ سَمبُلیکه؛ یه‌جور تمثیل!    بر اساسِ همین باور سَمبُلیک، بچه‌سرخپوست‌های جنوب اسکاتلند، یه بازی اختراع کرده‌ن: اون‌ها 5 مُدل “چیز میز” مختلف رو -هرچی که باشه- می‌گیرن کف دست‌شون و بعدش سعی می‌کنن تعداد مشخّصی از اون‌ها رو -بدون ریختن بقیه- با باز کردنِ انگشت‌هاشون یا تکون دادنِ دستِ‌شون، رها کنن روی زمین… و اونی که این کار رو بهتر و سریع‌تر از بقیه انجام بده، جایزه‌ش رو از “روح طبیعت” می‌گیره… این بازی، میزان تمرکز، مهارت دست‌ها و سرعت عمل شما رو هم‌زمان به چالش می‌کشه…

اجزاء بازی

30 تا کارت 5 تا آیتم “چیز میز”؛ از هر کدوم 6 تا

1 مُهره روح طبیعت 

25 گوی طلا

هدف بازی  به سُرعت برق و باد، آیتم‌های دُرست رو -یعنی اون آیتم‌هایی رو که کارت اَزتون می‌خواد- بندازین پایین! بازیکنی که زودتر از بقیه بتونه آیتم‌های دُرست رو بندازه پایین، نظر “روح طبیعت” رو به خودش جلب می‌کنه و یه “گوی طلا” جایزه می‌گیره. بازیکنی که 5 تا “گوی طلا” بگیره، بازی رو بُرده! 

 آماده‌سازی

        کارت‌های بازی رو -به‌پُشت- بُر بزنین. “دک” (= دسته‌ی کارت‌ها) رو -به شکلی که همه‌ی بازیکن‌ها بتونن ببینن- بذارین وسط محوطه‌ی بازی.

        “روح طبیعت” رو -به شکلی که همه‌ی بازیکن‌ها دست‌شون به‌ش برسه- بذارین وسط محوطه‌ی بازی.

        همه‌ی گوی های طلا رو بذارین وسط محوطه‌ی بازی.

       هر بازیکن، از هر کدوم از 5 تا آیتم بازی، یه دونه برمی‌داره و 5 تا آیتمی رو که برداشته، کفِ یه دستِش نگه می‌داره. آیتم‌های اضافی رو برگردونین به جعبه‌ی بازی -کاری باهاشون نداریم!

        آغازکننده‌ی بازی رو تعیین کنین.

جستجو و رهاسازی

        کف دست‌هاتون رو روی هم بذارین و آیتم‌ها رو خوب توی دست‌تون تکون بدین!         دوباره همه‌ی آیتم‌ها رو توی یه دستِ‌تون بگیرین؛ دست‌تون رو هم طوری نگه دارین که “پُشتِ”ش رو به بالا باشه.  حق ندارین توی دستِ‌تون رو نگاه کنین یا انگشت‌هاتون رو حرکت بدین!         بازیکن آغازکننده، کارتِ روییِ “دک” رو برمی‌گردونه و “به‌رو” می‌ذاردِش کنار “دک”. آیتم‌هایی که کارت نشون می‌ده،  “آیتم‌های دُرستِ” این دُور هستن.         وقتی که کارت “رو” می‌شه، همه‌ی بازیکن‌ها، هم‌زمان، دستِ‌شون رو باز می‌کنن و سعی می‌کنن “بدون استفاده از اون  یکی دست‌شون”، فقط آیتم‌هایی رو که کارت نشون می‌ده، رها کنن و بندازن پایین. برای این که بدونین اگه آیتمی غیر از آیتم‌های دُرست یا یه گوی طلا از دست‌تون بیُفته پایین، چی‌کار باید بکنین، می‌تونین بخش “خدا من رو بکُشه! روح طبیعت رو ناراحت کردم!” رو ببینین!                اگه تونستین فقط آیتم‌های دُرست رو بندازین پایین، فوراً با “اون یکی دست‌تون”، مُهره‌ی “روح طبیعت” رو بقاپین!         بازیکنی که با موفّقیت، “روح” رو می‌قاپه، یه “گوی طلا” هم از وسط محوطه‌ی بازی برمی‌داره و اون گوی طلا رو هم  قاتیِ آیتم‌های پنج‌گانه، می‌گیره کف دستِش.         به این ترتیب، “دُورِ بازی” تموم می‌شه. مُهره‌ی “روح” رو برگردونین به وسط محوطه‌ی بازی. همه‌ی بازیکن‌ها،  آیتم‌هاشون رو دوباره بگیرن تو دستِ‌شون. برنده‌ی دورِ قبلی، می‌شه آغازکننده‌ی این دور. دُور جدید هم از مرحله‌ی  “جستجو و رهاسازی” شروع می‌شه.

“خدا من رو بکُشه! روح طبیعت رو ناراحت کردم!”

 هر بازیکنی که یه آیتم نا-دُرست یا یه گوی طلا از دستِش بیُفته، باید دوباره -از اوّل- دنبال آیتم‌هاش بگرده (در جهان‌بینی سُرخپوستی، انداختنِ آیتم‌های نا-دُرست، کار خیلی زشتی محسوب می‌شه)! همه‌ی زنگوله‌های اُفتاده رو برگردونین به محوطه‌ی بازی و همه‌ی آیتم‌ها رو برگردونین به دستِ‌تون -حتی آیتم‌های دُرست رو! دوباره آیتم‌ها رو خوب قاتی پاتی کنین و مثل قبل، “جستجو و رهاسازی” رو انجام بدین! گوی های طلا که -در هر لحظه از بازی- از دست‌تون می‌اُفتن، می‌سوزن و از دست می‌رَن!

اگه بازیکنی، بعد از انداختن یک یا چندتا آیتم نا-دُرست، “روح” رو بقاپه، “روح” باید بلافاصله به محوطه‌ی بازی برگرده (سُرخپوست‌ها به هیچ وجه با “روح” شوخی ندارن؛ اون هم با “روح طبیعت”)! بازیکنی که “روح” رو به اشتباه قاپیده، اگه گوی  طلا تو دستِش باشه، باید یکی از گوی های طلا رو به “مخزن گوی های طلا” برگردونه! اگه گوی  طلا دستِش نباشه، هیچ جریمه‌ی دیگه‌ای هم به‌ش تعلّق نمی‌گیره ولی باید برای دورهای بعدی خیلی مُراقب باشه و حسابی تمرکز کنه! بعد از این که “روح” برگشت به محوطه‌ی بازی، بقیه‌ی بازیکن‌ها می‌تونن بازی رو ادامه بدن…

پایان بازی

در پایان هر دور، اگه یکی از بازیکن‌ها “5 تا گوی طلا” گرفته باشه یا اگه “دک” خالی شده باشه، بازی به پایان می‌رسه. بازیکنی که بیشترین گوی طلا رو داشته باشه، مورد تفقّد “روح طبیعت” قرار می‌گیره و برنده‌ی بازی می‌شه! اگه دو یا چندتا بازیکن “به یه اندازه” گوی طلا گرفته باشن، بازی با نتیجه‌ی مُساوی به پایان می‌رسه!

قوانین پیشرفته

1.موقع جستجو و رهاسازیِ آیتم‌های دُرست، حق ندارین به دستِ‌تون نگاه کنین -فقط می‌تونین از حسّ لامسه‌تون استفاده کنین!  سایر قوانین بازی تغییری نمی‌کنن! ۲. مهره طبیعت رو با همون دستی که آیتم هارو میندازید بر دارید ( یعنی کلا با یک دست بازی کنید )